Parasieten

Parasieten , wie kent het niet ? Muggen , Dazen , Teken , schimmels om er enkele te noemen die voor de mens vervelend kunnen zijn . In de dierenwereld is dat niet anders en bij insecten veelal dodelijk .

Onderstaande foto toont de kop van het vrouwtje van een Daas . Naast de schitterende ogen hebben ze monddelen die dwars door je huid heen gaan en zo een zwelling veroorzaken die bovendien jeukt als een gek :

Bijgaande foto had ik genomen toen een mug op het been van mijn vrouw landde en in plaats van het beestje eraf te meppen zette ik het op de foto :

Na een middagje eropuit kreeg ik thuis een prikje in mijn kuitbeen en dat jeukte . Ach , ik lette er niet op totdat ik in bed lag . Die jeuk hield niet op en jawel hoor : een teek had zich in mijn kuit geboord , de rotzak . Toch maar de camera erbij 🙂

Nu is dat allemaal redelijk onschuldig . Onderstaande foto is van een strontvliegje dat aan een blad hing . De Entomophthora muscae is een schimmel die de vlieg had aangetast . Ze nemen de regie over door tot in de hersenen door te dringen en uiteindelijk gaat de vlieg hoog in een struik of grashalm zitten , op de kop , om ervoor te zorgen dat de ontwikkelde schimmel zijn sporen goed kan verspreiden . Voor de vlieg dodelijk :

Maar ik blijf me verbazen . Op een foto van een Franse veldwesp zag ik dat de laatste tergieten iets openstonden . Wat blijkt ? Hier zitten Waaiertjes . “De triungulinen hebben zes poten, zijn zeer klein (0,085 – 0,35 mm). Vinden ze een gastheer, dan liften ze mee naar diens nest, waar ze vermoedelijk wachten tot de eitjes uitkomen om zich dan in het lichaam van de larve in te vreten. Eenmaal in de larve vervelt de triunguline en ziet er daarna uit als een made die voedsel door de huid via diffusie opneemt van de gastheer. Na de verpopping van de gastheer breekt de parasitaire larve door de huid van de gastheer, meestal tussen twee tergieten van het achterlijf door, en vervelt voor de laatste maal.”

Een heel ander iets was de rups die ik vond van een Psi-uil . Er zat iets aan vast en dat bleen een coccon te zijn . Ik heb de rups even bewaard en ja hoor : na enkele dagen kwam er uit die coccon een minuscuul wespje : ee Braconidae soort , niet nader te determineren . En zo vallen veel rupsen ten prooi aan dit soort sluipwespjes :

Er zijn natuurlijk ook minder dodelijke parasieten . Mijten bijvoorbeeld . Heel vaak kun je ze vinden op allerlei insecten , vooral doodgravers . De mijten “liften” zo mee om zo voedsel te kunnen bereiken . In feite doen ze de doodgraver niets , maar ik heb wel eens mestkevertjes gezien die er echt last van hadden en in hun beweging gehinderd werden :

Natuurlijk is deze lijst verre van compleet . Maar één ding wilde ik nog laten zien en dat is ook een schimmel ( Hesperomyces virescens ) en die kun je aantreffen op vooral Aziatische lieveheersbeestjes . Het ziet eruit als een soort van “beharing” zoals te zien is op onderstaande foto :

Mocht ik nog eens iets tegenkomen , dan zal ik dat zeker hier vermelden !