Vrieheide-de Stack

30 Vrieheide overzicht 1960 2

De naam komt van “Vrije heide” , een lap grond met wisselend heide en grasland waar lokale bewoners naar hartelust konden verbouwen en hout kappen . In het begin van de vorige eeuw , toen de steenkoolindustrie opleefde , kwam er een behoefte aan woonruimte voor de mijnarbeiders . Dat waren in ht begin vooral kolonie Nieuw Einde en kolonie Versiliënbosch . Rond de zestiger jaren vorige eeuw werden daaraan nog een groot aantal woningen toegevoegd met hun karakteristieke architectuur van de Hongaarse architect Peter Sigmond . De Vascomij , de bouwer , ging in 1967 failliet, en de (huur)woningen werden overgenomen door Stichting Woonbeheer 1277. Na overname door een investeringsmaatschappij werden de woningen in 1980 te koop aangeboden aan de huurders. Dit had tot gevolg dat de oorspronkelijke eenvormigheid van de wijk werd verlaten omdat de nieuwe eigenaar-bewoners naar eigen inzicht gingen aan- en verbouwen. De wijk werd zo een voorbeeld van Het Wilde Wonen , een term gelanceerd door Carel Weeber in 1997. De Christus Koningkerk, gebouwd in 1964 naar een ontwerp van de architect Jozef Fanchamps, met mozaïek van Libert Ramakers, is sinds 2004 niet meer in gebruik. In 2013 werd de kerk voorgedragen als Rijksmonument . Aan de Zuidzijde van de wijk is een enorme zilverzandgroeve van Beaujean , die de wijk scheid van de Heksenberg en Heerlerheide .

De huizen zijn ruim maar in het begin niet bepaald energiezuinig . Dat is verbeterd , maar het plan van de wijk was niet berekend op de hoeveelheid auto’s die men ook nog kwijt wilde . De werkeloosheid als gevolg van de Mijnsluitingen heeft ook niet bijgedragen aan het welzijn in de wijk , verpaupering , wildgroei en kleine criminaliteit waren dingen die een stempel hebben gedrukt op het algemene beeld maar op dit moment is een actief wijkbeheer , vaste wijkagenten en zg “buurtapps” druk bezig dit beeld definitief te veranderen .

Zelf heb ik op Vrieheide gewoond in de flats aan de Belgiëlaan . Ook dit waren voor die tijd ruime flats met vloerverwarming , ruime brede galerijen en een fantastisch uitzicht over Heerlen . Maar ook deze flats waren als melkkoe gebruikt , zonder dat er serieus onderhoud gepleegd werd . Betonrot , slecht energiebeheer en een slecht imago hebben uiteindelijk de sloop in gang gezet . Nu woon ik in een woning aan het Monacoplein : een stukje nieuwbouw op de plek waar de roemruchte flats stonden .

%d bloggers liken dit: