Toen versus nu

Ik geloof dat ik deel uit maak van een generatie die in een achtbaan heeft gezeten . In de bijna 60 jaar dat ik hier woon zijn er op maatschappelijk , sociaal maar ook op technisch gebied zo’n enorme innovaties geweest ……

Ik ben nooit zo’n verenigingsmens geweest , maar kan me de jeugdclub “Jong Nederland” op Nieuw Einde nog goed voor de geest halen . Dat was een keer per week figuurzagen , knutselen , buksschieten … daarnaast in de zomer natuurlijk kindervakantiewerk . Één keer zijn we op kamp geweest : met een grote tent gingen we met een dertigtal kinderen naar Epen voor een week . Dát was pas avontuur !

Vakanties waren er niet zo veel , niet in die zin van vliegen naar de Turkse riviera . Daar hadden mijn ouders simpelweg het geld niet voor . Meestal naar Opa en Oma , die woonden in Ermelo . Of een woningruil : dan kwam een gezin uit Den Haag in onze flat en wij naar Den Haag voor een week . Maar het was natuurlijk voor mij wel een avontuur .

Toen ik een jaar of zes was , ben ik eens naar een vakantiekolonie geweest in Oostvoorne . Dat was zes weken gescheiden van je ouders zonder mobiele telefoon 🙂 Het complex lag aan zee en elke dag werd je wel op de één of andere manier beziggehouden . Spelen , knutselen , lezen , naar het strand …. en s’avonds je bedje in op een slaapzaal met 12 anderen . Ach , het had wel wat . Kom er nu maar eens mee aan …..

Op mijn dertiende was er iets nieuws : de tienertoer . Dan kon je als puber voor 25 gulden 8 dagen lang door Nederland reizen met de trein . Daar heb ik samen met een vriend toendertijd , Peter Haagmans , dankbaar gebruik van gemaakt . S’morgens de vroegste trein nemen , en Nederland verkennen . Een jaar of vier hebben we heel wat gezien hier in het land , en dat deden we zonder pappa en mamma , een paar gulden mee , boterhammen en weg waren we .tienertoer 1971

Maar het leven was niet zo makkelijk als nu . De kachel werd met hout gestookt , en kolen . Mijn vader werkte toen bij een houtzagerij op de Kruisberg te Brunssum : Boumans . Elke dag nam hij een zak met resthout mee , en in de kelder hadden we een grote houtopslag . Daarnaast bestelden we elk jaar een paar m3 kolen …. en elke dag moest ik de kolenkit vullen in de kelder en naar boven brengen . Naderhand geschiedde er een wonder : in het flat werden buizen getrokken , radiatoren opgehangen en in de keuken de verwarmingsketel : allemaal op aardgas ! Dat scheelde 🙂 Dat de bodem in Groningen zó erg zou zakken na al die jaren wisten we natuurlijk niet , maar wij hadden de mijnschade achter onze kiezen in deze provincie .

Je ging niet in bad , maar in een lavet : een combinatie van betonnen waskuip en bad . Je wist niet beter . Uitstappen was een crime : het ding was een meter hoog en je kon zó een spagaat maken als je niet uitkeek . Maar eigenlijk waren die ondingen uitgevonden om de was in te doen ……lavet

Techniek …. ik behoor tot die generatie die voor het eerst een kleuren tv zagen . Die werd in Brunssum geïntroduceerd door RTV Weyden , een bekende elektrozaak in Brunssum toendertijd . Er stonden stoeltjes opgesteld en je kon een Duitse tv show zien . In kleur !! Veel dingen zijn allang niet meer : de opkomst van de LP , compact cassette , bandrecorder ….. de Compact Disc , DVD , ga maar door . Veel zie je niet meer . We zitten nu in zo’n tijd dat alles van het internet geplukt kan worden en dan stream je de muziek of film gewoon naar je Flatscreen van een meter twintig . Dát is nog eens vooruitgang .Nordmende_Immensee64

Maar daarnaast waren er de dagelijkse strubbelingen : we hadden een groentetuin en mijn ouders deden elk jaar alles “wecken” , groenten en fruit werden onder druk gekookt en de potten werden met een gummie hermetisch afgesloten . Een diepvries bestond toen nog niet . Vergeleken met toen is een ritje naar de supermarkt snel gedaan …….

Mijn vader heeft nooit een rijbewijs gehad . Dat zag je wel meer toendertijd en mijn ouders konden zich toen ook geen auto veroorloven . Op die manier leerde je wel om zelf initiatief te nemen : je moest zelf je vervoer regelen , met de fiets , later de brommer of de bus . Ik heb heel wat bromfietstochten gehad in de zomers en leerde zo onze provincie goed kennen . peugeot

 

En nu ? We leven in een tijd dat alles bijna mogelijk is . De vraag of mensen daadwerkelijk gelukkiger zijn ? Waar is die sociale cohesie die er vroeger was ? Veel verenigingen zijn op sterven na dood , veel mensen vinden contacten op het internet makkelijker , alles moet schijnbaar digitaal . Zelfs boodschappen en spullen bestellen , je hoeft de deur niet meer uit . En wij , de kinderen van de zestiger jaren , werden opgevoed zónder mobiele telefoon , wij konden het wel zonder . En overal waren gevaren , je was hoofdzakelijk buiten , je groeide ermee op , je leerde te beslissen , problemen op te lossen en dat deed je zonder pappie en mammie .

Wij waren voorbereid op het leven .

%d bloggers liken dit: