Woonperikelen

Na het kindertehuis ging ik wonen op de van Galenstraat . Een doodlopende straat met een flat aan de ene kant en rijtjeshuizen aan de andere kant . Eerst woonden we op van Galenstraat 72 , en toen mijn ouders de kans kregen een grotere woning te bemachtigen kwam dat er ook van : we verhuisden naan van Galenstraat 76 🙂 Een flat met drie ipv 2 slaapkamers . Speurend op het internet kwam ik een verassing tegen : de advertentie die mijn ouders toendertijd plaatsten om een woningruil mogelijk te maken . Alleen had daar niemand op gereageerd . Hier de advertentie , het zal rond 1966 geweest zijn :

!cid_B50EDDF044683B459C8142D1001D7B98@gk_e3a_nato

Maar het internet heeft meer verassingen , we maken een sprong in de tijd . Ik was 23 en kreeg een woning aan de Belgiëlaan , het flat . Nummer 178 , ik weet het nog precies . De flats stonden er al een poos en was meerdere malen van eigenaar gewisseld . VASCO , stichting 1277 , Marcel Muyres …. en allemaal hadden ze het onderhoud op de lange baan geschoven . Omdat het geen sociale huurwoning was , waren de huren vrij hoog , en ik had me met een aantal andere bewoners verenigd in een bewonerscomiteé die regelmatig met de eigenaar rond de tafel ging zitten vanwege de hoge huren en achterstallig onderhoud . Uiteindelijk had ik een huurverhoging kunnen terugdraaien na een kleine oorlog met de huurcommissie . Om de zaak publiekelijk te maken had ik een ingezonden stuk in het Limburgs Dagblad laten plaatsen (1982) :

!cid_E511DEB6AF938949BCF99B6A3BDBB2E5@gk_e3a_nato